Endometrioza


Jest przewlekłym schorzeniem o nie do końca poznanej etiologii, a jej powstawanie opisuje szereg teorii mających większe lub mniejsze odzwierciedlenie w praktyce. Choroba polegająca na występowaniu tzw. tkanki „endometrioidalnej”, czyli odpowiadającej budową błonie śluzowej macicy, poza jej obrębem. Objawy mogą przez wiele lat nie być kojarzone z endometriozą, stąd zwykle późne rozpoznanie. Szacuje się, że w Europie od wystąpienia pierwszych objawów do rozpoznania choroba mija średnio 9 lat. Najczęstszym objawem choroby jest występowanie bólu w różnych sytuacjach. Do najczęstszych należą dolegliwości bólowe występujące przed miesiączką, w jej trakcie, jak również towarzyszące współżyciu, wypróżnieniom czy oddawaniu moczu. Z tego względu nierzadko dolegliwości te są mylone z zespołami jelita nadwrażliwego, przewlekłymi infekcjami układu moczowego, czy też wręcz uznawane za normę, jak w przypadku silnych dolegliwości występujących w czasie miesiączki. Nierzadkim objawem jest również niepłodność, która bywa głównym powodem zgłoszenia się do lekarza.

Na czym polega zabieg?

Jako że choroba dotyczy najczęściej młodych kobiet, często nieposiadających jeszcze potomstwa, chirurgiczne leczenie endometriozy musi mieć charakter zachowawczy, tak by przeprowadzony zabieg zapewnił pacjentce nie tylko poprawę stanu klinicznego, ale by również zachował (a niekiedy przywrócił) jej płodność. Zabieg polega najczęściej na rozległym usunięciu zmienionych chorobowo tkanek, z pozostawieniem nienaruszonych wszystkich narządów miednicy, a techniką z wyboru jest laparoskopia. Niekiedy konieczne jest rozszerzenie zabiegu o np. wycięcie fragmentu jelita grubego czy usunięcie uszkodzonego przez chorobę jajnika czy jajowodu. Ideą leczenia chirurgicznego jest zawsze możliwie doszczętne wycięcie zmian chorobowych.

Jakie są wskazania do wykonania zabiegu?

Wskazania do leczenia operacyjnego zawsze ustalane są indywidualnie, gdyż choroba u niemal każdej pacjentki może przyjmować odmienną postać. Należy przy tym pamiętać, że na chwilę obecną nie istnieje skuteczne leczenie farmakologiczne, a leki stosowane w leczeniu endometriozy mają za zadanie jedynie spowolnienie jej postępu lub jej zahamowanie, najczęściej w oczekiwaniu na zabieg operacyjny, bądź jako leczenie uzupełniające po leczeniu chirurgicznym. I tak u części pacjentek zabieg będzie polegał na wyłuszczeniu torbieli endometrialnej jajnika i usunięciu pojedynczych ognisk endometriozy, zaś u innej pacjentki wymagać będzie również odcinkowego wycięcia jelita grubego czy usunięcia fragmentu pęcherza moczowego wraz z guzem endometrialnym. By przekonać się, czy konieczne jest leczenie operacyjne, konieczna jest specjalistyczna konsultacja.
1Wymagane badania
grupa krwi (oryginał), morfologia, PT, APTT, glukoza (na czczo), kreatynina, badanie ogólne moczu, HBS Ag – ważne 3 miesiące lub zaświadczenie o szczepieniu p/WZW B, EKG, RTG klatki piersiowej (badanie ważne przez rok), cytologia, USG narządu rodnego. Inne istotne wyniki badań i/lub konsultacji np.: konsultacja kardiologiczna, endokrynologiczna, ortopedyczna itd.
2Rodzaj znieczulenia
w zależności od zabiegu i wyniku kwalifikacji lekarz anestezjologa
3Czas trwania zabiegu
w zależności od wykonywanego zabiegu
4Długość pobytu
w zależności od wykonywanego zabiegu, najczęściej 3 - 4 dni
5Zalecenia po zabiegu
w zależności od wykonywanego zabiegu może to być oszczędzający tryb życia oraz unikanie dźwigania i współżycia przez 2 tygodnie po operacjach laparoskopowych, lub oszczędzający tryb życia przez 4 tygodnie oraz unikanie dźwigania i współżycia przez 8 tygodni po operacjach przez-brzusznych
6Przeciwwskazania do zabiegu
ostre infekcje, nieleczone lub nieustabilizowane choroby ogólne

Operacje wykonują:

dr Maciej Pliszkiewicz

ginekolog-położnik


dr Joanna Bubak-Dawidziuk

ginekolog-położnik